Artykuły z katalogów DRAGONA : KATALOG 2002 -

MUCHA NIEZNANA

Na przestrzeni ostatnich lat polscy muszkarze zaczęli poszukiwać nowych wyzwań. Jednym z nich jest łowienie ryb w zbiornikach i jeziorach. Odkrywamy, że hol szczupaka, skradanie się do żerujących przy powierzchni wzdręg wymaga od wędkarza dużych i specyficznych umiejętności. Ale co ważniejsze ? daje równie wspaniałe przeżycia jak klasyczne łowienie salmonidów w rzekach. Jeszcze bardziej frapujące jest polowanie w stojących wodach na ryby szlachetne.

Warto wspomnieć, że to co może być traktowane przez wielu jako nowość należy do katalogu najstarszych muchowych dyscyplin. Połów w jeziorach Anglii i Szkocji ma w ojczyźnie sztucznej muchy równie długą tradycję co łowienie w legendarnych rzekach Test czy Avon. Warto więc spróbować tego wzywania. Stwarza ono zupełnie nowe możliwości i zmusza do doskonalenia umiejętności.

Sprzęt

Wędka powinna mieć przynajmniej 2,75m. Lepsze są kije sztywniejsze. Z ich pomocą mniej wprawni wędkarze łatwiej będą osiągać większe odległości w rzutach. Po braniu dużego pstrąga następuje często ekscytujący swoją dynamiką odjazd. Już w pierwszym odskoku ryba potrafi wybrać kilkadziesiąt metrów zestawu. Dłuższe wędzisko daje nam luksus częściowej amortyzacji takiego ataku. Jest to o tyle istotne, że zanurzona w wodzie linka z podkładem daje duże opory. Na tyle duże, że poddają się im nie tylko przypony ale również kolanka haków. Musimy jednak pamiętać, że w stojącej wodzie ryba ma znacznie większą swobodę w wyborze trasy ucieczki. Tak więc samą wędką niezmiernie trudno przytrzymać większe okazy. Tu wyręcza nas odpowiednio dobrany kołowrotek. Jego podstawową cechą powinien być wytrzymały i bardzo precyzyjny hamulec. Warto korzystać tu z konstrukcji "large arbor". Szerokie, o dużych średnicach szpule praktycznie eliminują skokową pracę. Dzięki temu hol staje się płynniejszy, a ryba traci szansę na zerwanie zestawu. Kolejną zaletą tego typu kołowrotków jest zmniejszone odkształcanie linek. Na rzece problem ten eliminuje uciąg wody. Na jeziorze skręcony w "makaron" sznur niekiedy wręcz uniemożliwia łowienie. Szpule powinny być na tyle duże, by oprócz linki pomiecić przynajmniej 100 metrów wysokiej jakości podkładu. Jeśli chodzi o linki podstawą ekwipunku jest oczywiście pływający sznur. Równie często używamy jednak linek tonących. Mogą być to sznury tonące na całej długości jak i modele "sink tip". Bardzo przydatne są tu komplety z wymiennymi końcówkami. Zapewniają o e elastyczność i szybkość w dostosowaniu się do warunków. W arsenale jeziorowego muszkarza bezwzględnie powinna znaleźć się też linka o pośrednim stopniu tonięcia - "intermediate". Tego typu linki przygotowane do łowienia w zbiornikach są zawsze przezroczyste. Pozwalają one na łowienie ryb pod powierzchnią wody, gdzie te przebywają przez większą część roku. Warto również zabrać sznur "extra super fast sinking". Przyda się do łowienia na dużych głębokościach, najczęściej podczas letnich upałów.

Przynęty

Elementem nieco różniącym łowienie w rzekach i jeziorach są przynęty. Musimy pamiętać, że wkraczamy tutaj w zupełnie nowy, nieznany wielu wędkarzom świat organizmów wodnych. Ryby żyjące w jeziorach mają po prostu nieco inne menu niż żyjący w rzekach krewniacy. Nieco inna jest również ekspozycja przynęt. W stojącej wodzie ryba ma znacznie więcej czasu, by przyjrzeć się swojej ofierze. Podając jakieś ogólne reguły można przyjąć, że imitacje powinny być raczej wierne, a owa "wierność" nie odnosi się tylko do wyglądu, ale przede wszystkim do zdolności imitowania ruchów pierwowzoru. To stanowi podstawę wędkarskiej umiejętności. Duże, zasiedziałe ryby, są na tyle ostrożne, że nie reagują już na biernie unoszącą się w toni muchę, ale jej ruch. Oczywiście nie powinniśmy przesadzać z używaniem materiałów. Wzory jeziorowe powinny być raczej oszczędne, żeby nie powiedzieć skąpe. Podstawą odżywiania ryb w jeziorze są ochotkowate. Pstrągi żerują zarówno na larwach, pupach (wyjątkowe w świecie owadów ruchliwe poczwarki), "emergent" pupach, jak również na formach doskonałych. Ochotki są tak ważnym składnikiem pokarmu, gdyż dostępne są rybom w dużych ilościach, zwłaszcza od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Okresowo istotnym składnikiem pokarmu są ważki. Przede wszystkim wiosną ryby chętnie żerują na ruchliwych larwach ważek równoskrzydłych (Damsel fly). Przez całą ciepłą część roku spotykamy się oczywiście z rójkami chruścików i jętek. Warto mieć również w pudełku imitacje owadów lądowych - mrówek, chrząszczy i pajęczaków. Przy zalesionych brzegach bardzo często możemy trafić na selektywnie żerujące na nie ryby. Nie można tu pominąć oczywiście innych ryb, które w odżywianiu jeziorowych salmonidów odgrywają niebagatelną rolę. Wzmożone żerowanie ma miejsce w okresach tarła i grupowania narybku w stada. Warto jednak pamiętać, że duże "profesorskie" sztuki preferują raczej wysoko kaloryczne posiłki, czyli wyrośnięte sielawy i płocie. W tym miejscu wszystkich, których interesuje łowienie ryb łososiowatych w jeziorze, i tych doświadczonych, i początkujących, serdecznie zapraszam nad brzegi Łowiska Piaseczno. To 20 ha, polodowcowe jezioro jest specjalnie przygotowane dla Was. Tym, którzy zaczynają swoją przygodę stworzyliśmy możliwość wędkowania pod okiem doświadczonego instruktora. Zdradzi on wam wiele tajników związanych z łowieniem pstrągów, troci i łososi. Wszystkim gościom, którzy pragną nauczyć się łowić najpiękniejszą z metod wędkarskich, użyczamy do nauki najwyższej klasy sprzętu muchowego przeznaczonego do jeziorowych połowów.

Artur Banachowski